maandag 30 juni 2008

Puno - Cusco - Pisco - Lima

Hola!!

Het is alweer een tijdje geleden... maar ik heb het ook zo druk gehad! Ik ben nu zo'n twee weken in Peru. Toen we net de grens hebben overgestoken met Bolivia kwamen we aan in Puno, waar we bij de familie van Belinda zijn gebleven. We hebben er warmwaterbronnen en 'chulpa's' bezocht. Die laatste zijn de typische cylindervormige begraafplaatsen van de pre-Inca's. Die bouwden hun chulpa's uit strategische overwegingen op een heuvel, maar het was de klim zeker waard!
Dan was het richting Cusco, de prachtige hoofdstad van de Inca's. De 24ste juni is het Inti Raymi, het feest van de zon. Prachtige dansen, adembenemende kostuums... echt een spectakel! Helaas wel heel veel volk en (domme) toeristen, dus lang rechtstaan en alles van ver zien (hoewel wij eigelijk nog goeie plaatsen hadden). Maar ooh zo prachtig en de moeite!
De hele week ervoor waren er al festiviteiten en elke dag op de Plaza de Armas konden we naar de mooiste traditionele dansen in supermooie kledij kijken. Ook vaak kindjes die dansten, schaaattig! We hebben ook een marktje bezocht (waar ik weer veel te veel gekocht heb), naar de salares (waar ze zout 'maken', echt een irreel uitzicht) en nog een ruine dicht bij Cusco.
De dag na Inti Raymi was het al tijd voor Belinda om naar huis te vertrekken en ik had mijn ticket al richting Pisco, waar ik mijn tijd zou spenderen vooraleer Nathalie in Lima zou aankomen. 's Morgens namen we afscheid, maar toen ik 's namiddags thuis kwam stond ze weer voor de deur!! Blijkbaar was haar vlucht naar Lima niet opgestegen door het slechte weer en heeft ze daardoor haar vlucht naar België gemist. Nu ja, ik had mijn ticket al dus ja, dan toch maar afscheid genomen, maar we zouden elkaar nog zien in Lima. (Alles is trouwens in orde gekomen, ze zou nu al terug in België moeten zijn)
Uiteindelijk ben ik niet in Pisco maar in Paracas gebleven en heb vandaaruit de Islas Ballestas, een eilandengroep, bezocht. Echt zo'n prachtige natuur: ik heb pelikanen, meeuwen, verschillende soorten vogels waarvan ik de naam al ben vergeten, dolfijnen, pinguins en zeehondjes gezien! In de namiddag het park Paracas: de woestijn, het rode strand, een museum... Ook de moeite.
Daarna ben ik naar Pisco gegaan om van daaruit mijn bus naar Lima te nemen. Ik wist dat er in augustus vorig jaar een aardbeving was geweest (herinneren jullie het nog? Het is op het nieuws geweest..), maar het was toch shockerend om de verwoesting in de stad te zien. Overal werken, straten opnieuw aanleggen, huizen opnieuw bouwen... De straten zijn precies een 'gatenkaas': twee huizen wel, een huis niet, drie huizen wel, twee huizen niet... Veel mensen die in kleine snelopgetrokken houten of rieten huisjes of containers wonen, bijna een volledig jaar al! Ongeloofelijk hoe traag zo'n hulpverlening op gang komt...
Nu ben ik in Lima, herenigt met mijn zus. Er waren problemen met de vluchten en de valies, maar alles is nu toch in orde gekomen. We hebben gisteren en vandaag wat van Lima gezien, maar het is zoooo groot! Echt mooi kan ik het niet noemen met al z'n typische kenmerken van een grootstad: veel verkeer, vervuiling, criminaliteit... Morgen is onze laatste dag hier, daarna vertrekken we naar Ica waar we piscofabrieken gaan bezoeken (en waar we dus ook mogen proeven van de typische drank), een ruina en de oase Haucachina in de woestijn. Dat belooft!!
Groetjes uit Peru!
Stefanie

dinsdag 17 juni 2008

Copacabana: Isla del Sol

Hey,

Onze laatste stop in Bolivia was Copacabana aan het Titicacameer. 's Morgens vroeg namen we de boot naar Isla del Sol, het heilige eiland van de zon voor de Inca's. We vaarden naar de noordkant waar we de heilige steen en enkele ruïnes zouden bezoeken en dan een drie-uur durende bergaf wandeling naar de zuidkant van het eiland zouden doen. Yeah right... bergaf was het alles behalve! Ik geloof nooit meer een Boliviaan, haha! We waren uitgeput en buiten adem toen we aankwamen. We wouden ook nog de ruinas aan de zuidkant zien en hebben ook nog een tijdje gewandeld, maar we hebben ze niet gevonden. De ruinas aan de noordkant waren eigelijk ook een beetje een ontgoogeling, we hadden er alletwee wel meer van verwacht.
Daarna hebben we nog heel het dorpje rondgelopen (lees: bergop en bergaf) voordat we naar onze toffe goedkope (anderhalve euro per nacht) hostal gingen om de nacht door te brengen. Echt een heel rustige sfeer en een prachtige natuur. Moe maar tevreden zijn we vroeg in slaap gevallen.
De dag erop hebben we de boot terug genomen naar Copacabana waar we onze laatste Bolivianos aan leuke soeveniers op hebben gedaan alvorens de grens met Peru over te steken.
De reis in Bolivia is veel te snel voor bij gegaan! We hebben echt prachtige dingen gezien en leuke plaatsen leren kennen! Echt enorm de moeite!!
Groetjes vanuit Cusco, Peru.
Estefani

dinsdag 10 juni 2008

Salar de Uyuni - La Paz - Rurrenabaque

Hola,

Ik had de vorige keer net een heel bericht geschreven toen de verbinding met internet wegviel en ik alles kwijt was.
We zijn dus van Potosi naar Uyuni gereden waar we een driedaagse tour geboekt hebben. We deelden de jeep met een gezellig homokoppel uit de VS, een britse en haar onbeleefd Uruguaans lief die wel iets weg had van Urbanus. We hebben echt de meest ongelofelijke en irreele landschappen gezien: van de oneindige zoutvlakte (die bijna even groot is als heel België) tot marsachtige berglandschappen, een verlaten treinenkerkhof, de salvador dali woestijn, geizers, groen- blauw- en roodkleurige lagunas met flamingos, vulkanen en warmwaterbronnen. Die laatste deden echt goed deugd, want het was verschrikkelijk, verschrikkelijk koud!
's Avonds na de tour zijn we verder gereden naar La Paz, de hoogste hoofdstad ter wereld. De heksenmarkt met lamafoetussen, warme pulls en allerlei andere touristensouveniers is supergezellig. De volgende dag hebben we de ruinas van Tiwanaku bezocht. Ook heel mooi en oud. Het was blijkbaar het culturele centrum van de Tiwanaku cultuur, die veel ouder en groter is geweest dan de bekende incacultuur. Ze waren bezig opgravingen te doen en er is nog heel veel werk, maar helaas geen geld.
De dag erop zijn we dan naar Rurrenabaque gevlogen. Het was echt verschrikkelijk om op de juiste luchthaven te geraken en we waren al bang onze vlucht te missen, maar uiteindelijk is alles nog goed gekomen. Ook een heel verhaal... Echt, vlieg nooit met TAM! Ik heb er alleen nog maar problemen mee gehad.
Rurrenabaque is een stad in de jungle, een bassin van het amazonewoud. We hadden onze tour al geboekt en konden dus die dag nog vertrekken naar een idylisch, warm (een welkome afwisseling!) stukje groen. We hadden gekozen voor een ecovriendelijke tour, waarvan de winst naar de locale indigenacomunidad ging. De mensen waren zooo vriendelijk, het eten overheerlijk! Echt bijna vier dagen een stukje paradijs, was het niet voor de muggen!! Ik sta vol! Ik had er al meer dan 120 geteld enkel maar op een schouder en arm. Nu ja, het was het waard hoor. We hebben de comunidad bezocht, wandelingen in de jungle gedaan en veel dieren en planten gezien, gevist (noch Belinda, noch ik hebben iets gevangen, maar kom...), met een vlot de Quiquibeyrivier afgevaren en in diezelfde rivier gezwommen. Echt heel leuk! De dagen zijn veel te vlug voorbijgevlogen en het was alweer tijd om terug te keren naar La Paz. De vriendelijke vrouw van het agentschap had onze vliegtickets al gereserveerd, maar toen we bij de oficina van TAM aankwamen bleek er weer vanalles niet te kloppen en was er geen plaats meer op het vliegtuig voor zeker drie dagen. We beslisten dan maar met de bus terug te keren, maar zagen er goed tegenop omdat we de reputatie van die rit kenden en Belinda was een beetje ziekjes. Uiteindelijk bleek de rit erger dan verwacht. 18 uur hobeldebobbel op ongeasfalteerde wegen... Echt de ergste busrit die zowel Belinda als ik al meegemaakt hadden, maar we zijn toch heelhuids weer in La Paz aangekomen.
Morgen gaan we nog de laatste souveniers kopen en dan vertrekken we naar het Titicacameer om daarna al richting Peru te vertrekken! Hoe de reis al is voorbijgevlogen! Ongelofelijk...
Groetjes voor misschien de laatste keer uit Bolivia,
Stefanie