Dit weekend ben ik naar Valparaiso gegaan samen met een Columbiaan die hier ook woont. Een beetje later zijn er nog mensen afgekomen; een Chileen, een Franse jongen uit mijn huis en twee Franse meisjes die ik nog niet kende. We hebben een gigantische wandeling gemaakt tot aan het huis van Pablo Neruda, de bekende Chileense dichter. Z'n huis is nu een museum en zou het mooiste zijn van de drie huizen die hij had: één in Valparaiso, één in Viña del Mar en nog één in Santiago.
Volgens velen is Valparaiso de mooiste stad van Zuid-Amerika. Beneden is het niet zo speciaal, maar de hoger gelegen delen zijn prachtig. Het is een verzameling van kleine huisjes in alle kleuren. Valparaiso was vroeger een zeer belangrijke havenstad, maar nadat het Panamakanaal gegraven werd, is het zijn belangrijke strategische positie verloren.
Op sommige plaatsen lijkt het alsof de tijd is blijven stilstaan. Je kan de heuvels op via ascensores of liften, die nog altijd werken zoals begin deze eeuw. Ze worden natuurlijk wel goed onderhouden, maar ze bezitten nog altijd hun charme. Beneden rijden oude trolleybussen. Valparaiso was de eerste stad ter wereld waar ze reden. Ook hangen overal gigantische trossen kabels om elektriciteit en telefoonlijnen naar alle huizen te brengen. Er is ook veel graffiti (maar mooie) en muurschilderingen, echt leuk om te zien.
Valparaiso is een gigantische stad en dat zie je ook als je boven staat en een prachtig uitzicht hebt, maar toch heb je niet dat gevoel. Er zijn weinig hoge appartementsgebouwen en de straatjes zijn smal.
Zondag hebben William, de Colombiaan, en ik nog een museum over de zeemacht bezocht. Het was mooi, maar het ging vooral over oorlog en kapiteinen. Niet echt mijn ding. Maar wel de moeite om de lift ernaartoe te nemen, te wandelen door de straatjes, van het uitzicht te genieten... Kortom, het was een leuk weekend.
Volgens velen is Valparaiso de mooiste stad van Zuid-Amerika. Beneden is het niet zo speciaal, maar de hoger gelegen delen zijn prachtig. Het is een verzameling van kleine huisjes in alle kleuren. Valparaiso was vroeger een zeer belangrijke havenstad, maar nadat het Panamakanaal gegraven werd, is het zijn belangrijke strategische positie verloren.
Op sommige plaatsen lijkt het alsof de tijd is blijven stilstaan. Je kan de heuvels op via ascensores of liften, die nog altijd werken zoals begin deze eeuw. Ze worden natuurlijk wel goed onderhouden, maar ze bezitten nog altijd hun charme. Beneden rijden oude trolleybussen. Valparaiso was de eerste stad ter wereld waar ze reden. Ook hangen overal gigantische trossen kabels om elektriciteit en telefoonlijnen naar alle huizen te brengen. Er is ook veel graffiti (maar mooie) en muurschilderingen, echt leuk om te zien.
Valparaiso is een gigantische stad en dat zie je ook als je boven staat en een prachtig uitzicht hebt, maar toch heb je niet dat gevoel. Er zijn weinig hoge appartementsgebouwen en de straatjes zijn smal.
Zondag hebben William, de Colombiaan, en ik nog een museum over de zeemacht bezocht. Het was mooi, maar het ging vooral over oorlog en kapiteinen. Niet echt mijn ding. Maar wel de moeite om de lift ernaartoe te nemen, te wandelen door de straatjes, van het uitzicht te genieten... Kortom, het was een leuk weekend.
Vannacht heb ik mijn eerste aardbeving meegemaakt. Ik was aan het slapen en ik ben er half van wakker geworden, maar ik was eigelijk niet zeker of het nu echt was of een droom. Vanmorgen vroeg William of er nog iemand het gevoeld had dus het was wel degelijk echt. Maar ik heb erna gewoon weer verder geslapen en over een aardbeving gedroomd, haha. Blijkbaar was het een sterke naschok. Maar alles in orde dus!
Groetjes,
Stefanie
2 opmerkingen:
Hola Stefanie! Ay, qué rico leer tús aventuras! Quisiera estar ahí también! Qué bonito que tuviste la chance de visitar Paraguay de nuevo! Está bien que no te importan tanto los terremotos. Pq yo a veces aún siento el que sentí en Honduras. Lo puedo revivir como si fuera en este momento. Pués, te dejo! Espero que te encuentres bien, y seguiré leyendo tu blog, pq me fascina mucho! Saluditos de la catracha (hondureña)!
Hoi Stefanie!
Je hebt het duidelijk naar je zin. Het klinkt allemaal erg leuk. Veel groetjes uit het koude Gent!
Xx Fo
Een reactie posten