Hola amigos,
Ondertussen ben ik alweer terug in Santiago, waar ik mijn allerlaatste dagen in Chile spendeer. De tijd is voorbij gevlogen en ik moet jammer genoeg weer terug naar Belgenland.
Ik ben naar het noorden geweest, meebepaald San Pedro de Atacama dicht bij de Boliviaanse grens en Iquique. In San Pedro had ik het gevoel weer in Peru te zijn. De mensen zijn er donkerder en hebben Incatrekken, de artesania is dezelfde hoewel de prijzen het dubbele zijn. We hebben verschillende excursies gemaakt: naar de woestijn, de zoutvlakte (de derde grootste in de wereld), de valle de la luna en valle de la muerte, twee prachtige valeien, lagunas altiplanicas, twee meren op 4200 meter hoogte, en letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt op 4350 meter hoogte de geisers El Tatio, de hoogst gelegen geisers ter wereld. We moesten om 3u30 opstaan om na de lange rit de zonsopgang te kunnen zien. Het was -13 graden, maar het was het waard.
Iquique is een prachtige koloniaal-engelse stad met mooie stranden. De hoofdstraat lijkt een decor voor een film. De voetpaden zijn van hout en de 19de eeuwse huizen hebben alle kleuren van de regenboog. We hebben een excursie gemaakt naar verschillende andere dorpjes en stadjes, waaronder Humberstone. Een spookdorp uit de 19de eeuw. Nadat de salitre-industrie was ingestort werd het stadje verlaten en alle huizen, de markt, het theater, de schooltjes, de kerk en de straten liggen er verlaten bij. Enkele jaren geleden hebben ze het UNESCO werelderfgoed verklaard en proberen ze het stadje te conserveren.
Mijn reis was echt zalig en het was lekker warm, niet zoals in Santiago. Maar ik kom algauw terug in België waar ik nog van de laatste zomerdagen ga kunnen genieten - hoop ik toch.
Tot binnenkort!
Stefanie
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ay, Stefanie! Qué bonito lo que has vivido otra vez! Aun que me parece un poco difícil estar en Chile durante el invierno. Al otro lado, lo que viste, nunca te lo podrían robar. Ya llegaste en Bélgica? Cómo te parece? Horrible el tiempo, verdad...? Ya se fueron los extranjeros de AFS, fui al aeropuerto para despedirme de Moni, la chica de Costa Rica. Era su counselor. Pero, por excepción vino una muchacha de Argentina, y soy su counselor también :-). Vas a ir a la reunión el 12 de septiembre en la oficina? Estoy curiosa de escuchar tus cuentos, y tal vez ver algunas fotos de tus aventuras en Chile! Saluditos!
Een reactie posten